با علوم عربي ــ رسالهاي درباب حساب رومي نوشت.1 بعدها، در 1126، زيج خوارزمي تصحيح مسلمة بن احمد مجريطي را از عربي به لاتيني ترجمه كرد، كه شامل جدولهاي جيبها بود. بدينترتيب مثلثات اسلامي، مخصوصاً توابع جيب و ظل وارد جهان لاتيني شد.
بهاحتمال زياد، وي همان "ماگيستر آ."2 است كه كتاب
مقدمات حساب3 خوارزمي را ترجمه كرده. ازاينرو، آدلارد در اوايل جواني، هوادار حساب رومي بود و بعدها متخصص حساب هندي شد، و در واقع نخستين (يا از نخستين) متخصصان حساب هندي در دنياي لاتيني بود.
بالاخره پانزده مقالهٴ اصول اقليدس را از عربي ترجمه كرد. در واقع اين قديميترين ترجمهٴ لاتيني اين كتاب است كه ميشناسيم.4 گرچه ظاهراً وي ترجمهٴ قديميتري را كه از زبان يوناني صورت گرفته بوده، مورد استفاده قرار داده است. نسخههاي متعددي از ترجمهٴ او در دست است، ولي ميان آنها اختلافهاي زيادي وجود دارد، و متن اصلي اثر آدلارد ــ از لحاظ اين كه تلخيص، ترجمهٴ نزديك به متن، ياشرح اصول است ــ مشخص نيست. ترجمهٴ او از اصول اقليدس حاوي مطلبي دربارهٴ مجموع زواياي چندضلعيهاي ستارهاي است.5 يكي از آخرين آثار او رسالهاي است در باب اسطرلاب.6 براي تكميل اين شرح مختصر مربوط به فعاليت رياضي آدلارد بايد گفت احتمالاً، وي از عوامل معرفي برخي معلومات عربي مربوط به موسيقي در غرب بوده، چون در فرانسه بهتحصيل موسيقي پرداخته بود، و رسالهٴ حساب
خوارزمي شامل همهٴ فنون اربعه است، و فصلي در باب موسيقي دارد.
تحرير تهذيب شدهاي از كليد مبتديان بدو منسوب است. قديميترين تحرير ممكن است متعلق به نيمهٴ دوم سدهٴ هشتم، باشد (ج 1، ص 523). تحرير منسوب به آدلارد خيلي مفصلتر از تحرير قبلي است (293 دستور در برابر 209 دستور). اهميت فراوان آن بهخاطر داشتن يكي از قديميترين اشارهها به الكل است.
در زماني كه وي مشغول تدوين سوٴالات طبيعي بود، رسالهاي هم در بازداري نوشت، اين قديميترين تأليف لاتيني در نوع خودش است كه بهدست ما رسيده است، و در آن نشانهاي از نفوذ عربي ديده نميشود؛ بنابراين آدلارد بايد آن را پيش از آشنايي با معلومات عربي نوشته باشد، يا چيزي دراين باره نشنيده بوده است. تنها اشارهٴ من به بازداري عربي در زمان قديميتر مربوط به رسالهٴ عيسي بن علي اَزدي در سدهٴ يازدهم (ج 1، ص 711) است، ولي موضوع محتاج تحقيقات بيشتري است.